Rozdział 20

Biegnę przez las, coś mnie goni. Nie mam już sił biec, ostatkami sił wbiegam do jaskini. Już mam wskakiwać do wody ale...coś łapie mnie za nogę. Obudziłam się z krzykiem, byłam cała spocona.

-Co się stało kochanie?-zapytał mnie Jacob. On już pływał w jeziorku.

-Coś mnie goniło, ja już prawie byłam w wodzie, ale to coś chwyciło mnie za nogę i...-rozpłakałam się.

-To był tylko koszmar.-powiedział i mnie przytulił.

-Wiem, ale to było takie realistyczne.

-Chcesz wrócić do domu?

-Nie chcę, ale muszę...

-To idź się ubierz. Twoje ubranie już jest suche.

-Ok.-powiedziałam i poszłam się ubrać. Fifi cały czas za mną chodziła.

-Gotowa?-zapytał się mnie J

-Tak, chodźmy już. Fifi chodź.

-Bierzesz ją ze sobą?

-Tak, nie zostawię jej tu.

-No dobrze.-powiedział i wyszliśmy z jaskini. Już wychodziliśmy z lasu, ale ja usłyszałam jak coś za nami szeleści.

-Co to?-zapytałam przerażona.

-Pewnie jakaś sarna-wtedy za krzaka wyszedł mały króliczek.-albo królik

-Uff.

-Nie martw się, nic ci nie grozi.-powiedział i mnie pocałował.

-No ok.-powiedziałam i chwyciłam go za rękę. Byliśmy już pod domem. 

-To tu. Wejdziesz?-zapytałam go

-Nie, a zapomniałbym. Mam coś dla ciebie.-po tych słowach wyciągnął piękny łańcuszek.-żebyś nie zapomniała o tym jak bardzo cię kocham-powiedział nakładając mi go na szyję.

-Nie zapomnę.-rzekłam i pocałowałam go namiętnie.

-Jutro w jaskini?-zapytał-może o 20.00?

-Nie mogę, idę do pracy...-zapomniałam mu powiedzieć gdzie pracuję.

-Gdzie pracujesz?

-W klubie go go, tańczę na rurze.

-Tylko tyle?

-Tak.

-Jaki klub? Wpadnę cię pooglądać-powiedział i się uśmiechnął.

-Explosion, to do jutra.

-Do jutra-powiedział i pocałował mnie w policzek. Postanowiłam, że przez jakiś czas nie będę się odzywać do chłopaków. Weszłam do domu.

-Monika, boże, gdzie ty byłaś?-zapytał Liam.-Monika odezwij się.

-Co to za kochaś?-zapytał Harry-i to jego wybrałaś zamiast mnie?-zapytał się i oparł się o framugę drzwi.-Monika?

-Gdzieś ty była?-zapytał Niall, ja nadal się nie odzywałam.-Monika! Odezwij się.-krzyknął I potrząsnął mną. Ja ich kompletnie zignorowałam.

-Fifi chodź!-zawołałam wilczyce.

-Kto to Fifi?-zapytał Louis. Ja nic nie odpowiedziałam. 

-W końcu będziesz musiała się odezwać-powiedział Zayn. Ja mu tylko pokazałam środkowy palec i weszłam do swojego pokoju. Wzięłam Roxi na ręce. Fifi cały czas za mną chodziła. Ja, Roxi i Fifi poszłyśmy na strych. Usiadłyśmy razem na parapecie i patrzyłyśmy się na siebie.