sobota, 11 maja 2013

Pliz

Komentujcie! Jest mi przykro jak nie dostaję żadnych komentarzy. Zastanawiam się czy w ogóle ktoś tego bloga czyta. Jeżeli przeczytacie rozdział to go skomentujcie, wtedy będę wiedzieć ile osób go czyta, czy rozdział się się wam podoba i takie tam.
Luv you all!

Rozdział 20

Biegnę przez las, coś mnie goni. Nie mam już sił biec, ostatkami sił wbiegam do jaskini. Już mam wskakiwać do wody ale...coś łapie mnie za nogę. Obudziłam się z krzykiem, byłam cała spocona.
-Co się stało kochanie?-zapytał mnie Jacob. On już pływał w jeziorku.
-Coś mnie goniło, ja już prawie byłam w wodzie, ale to coś chwyciło mnie za nogę i...-rozpłakałam się.
-To był tylko koszmar.-powiedział i mnie przytulił.
-Wiem, ale to było takie realistyczne.
-Chcesz wrócić do domu?
-Nie chcę, ale muszę...
-To idź się ubierz. Twoje ubranie już jest suche.
-Ok.-powiedziałam i poszłam się ubrać. Fifi cały czas za mną chodziła.
-Gotowa?-zapytał się mnie J
-Tak, chodźmy już. Fifi chodź.
-Bierzesz ją ze sobą?
-Tak, nie zostawię jej tu.
-No dobrze.-powiedział i wyszliśmy z jaskini. Już wychodziliśmy z lasu, ale ja usłyszałam jak coś za nami szeleści.
-Co to?-zapytałam przerażona.
-Pewnie jakaś sarna-wtedy za krzaka wyszedł mały króliczek.-albo królik
-Uff.
-Nie martw się, nic ci nie grozi.-powiedział i mnie pocałował.
-No ok.-powiedziałam i chwyciłam go za rękę. Byliśmy już pod domem. 
-To tu. Wejdziesz?-zapytałam go
-Nie, a zapomniałbym. Mam coś dla ciebie.-po tych słowach wyciągnął piękny łańcuszek.-żebyś nie zapomniała o tym jak bardzo cię kocham-powiedział nakładając mi go na szyję.
-Nie zapomnę.-rzekłam i pocałowałam go namiętnie.
-Jutro w jaskini?-zapytał-może o 20.00?
-Nie mogę, idę do pracy...-zapomniałam mu powiedzieć gdzie pracuję.
-Gdzie pracujesz?
-W klubie go go, tańczę na rurze.
-Tylko tyle?
-Tak.
-Jaki klub? Wpadnę cię pooglądać-powiedział i się uśmiechnął.
-Explosion, to do jutra.
-Do jutra-powiedział i pocałował mnie w policzek. Postanowiłam, że przez jakiś czas nie będę się odzywać do chłopaków. Weszłam do domu.
-Monika, boże, gdzie ty byłaś?-zapytał Liam.-Monika odezwij się.
-Co to za kochaś?-zapytał Harry-i to jego wybrałaś zamiast mnie?-zapytał się i oparł się o framugę drzwi.-Monika?
-Gdzieś ty była?-zapytał Niall, ja nadal się nie odzywałam.-Monika! Odezwij się.-krzyknął I potrząsnął mną. Ja ich kompletnie zignorowałam.
-Fifi chodź!-zawołałam wilczyce.
-Kto to Fifi?-zapytał Louis. Ja nic nie odpowiedziałam. 
-W końcu będziesz musiała się odezwać-powiedział Zayn. Ja mu tylko pokazałam środkowy palec i weszłam do swojego pokoju. Wzięłam Roxi na ręce. Fifi cały czas za mną chodziła. Ja, Roxi i Fifi poszłyśmy na strych. Usiadłyśmy razem na parapecie i patrzyłyśmy się na siebie.

Rozdział 19



Nie wiem jak długo pływałam, ale ulewa już się skończyła. Ściągnęłam bluzkę i spodnie, pozostałam w samej bieliźnie. Położyłam ubranie na kamieniu, żeby wyschły. Siedziałam tak i patrzyłam na wodę. Usłyszałam jak ktoś woła moje imię. Nikt nie wiedział gdzie mogę być, oprócz mojego pamiętnika. Louis! On przeczytał mój pamiętnik, a to świnia! Słyszałam jak rozmawia z chłopakami. Szybko schowałam swoje ubranie za jakimś kamieniem i sama weszłam do wody. Popłynęłam na dno. Schowałam się za jakąś skałą. Słyszałam jak mnie wołają, ale ja nie reagowałam. Gdy usłyszałam, jak Liam mówi, że mnie tu na pewno nie ma, i żeby poszli szukać gdzieś indziej uspokoiłam się. Wypłynęłam powoli na powierzchnie. Ale nie wyszłam z wody, znów zaczęłam pływać. Robiło się już ciemno, więc zaczęłam szukać mojego pudełka, które tu kiedyś schowałam. Znalazłam je pod kamieniem. W pudełku było chyba ze 100 świeczek, 10 pudełek zapałek, zapalniczka, koc i chipsy. Zapaliłam świeczki, usiadłam na kocu i jadłam chipsy patrząc na gwiazdy przez dziurę w "suficie". Usłyszałam wycie wilka. Wystraszyłam się, ale wilki rzadko tu przychodzą więc nie miałam się czego bać. Po krótkiej chwili usłyszałam jak coś wbiega do jaskini. Była to młoda wilczyca. Była niesamowita. Jedno oko miała fioletowe, a drugie niebieskie. Podbiegła do mnie i położyła się na kocu.

-Głodna jesteś?-zapytałam dając jej chipsa. Ona go tylko go powąchała i zjadła. Z pudełka wyciągnęłam drugą paczkę i chipsów i wysypałam je na kocu dla wilczycy.-Fajny z ciebie stwór.-ona tylko się na mnie popatrzyła i ułożyła się w kłębek koło moich nóg. Nie miałam ze sobą telefonu, żeby zobaczyć która godzina. Nie miałam zamiaru wracać do domu, przynajmniej dzisiaj. Nie miałam zamiaru zostawić Fifi tu samej. Fifi?! Tak nazwałam wilczyce. Ja nadal patrzyłam na niebo. Zaczęłam śpiewać cicho Ewy Farnej. Gdy skończyłam usłyszałam głos jakiegoś chłopaka.
-Ładnie śpiewasz...
-Kim jesteś?-szybko wstałam, a Fifi stanęła przede mną.
-O to samo mógłbym zapytać się ciebie. Nie wiedziałem, że kto ktokolwiek oprócz mnie zna to miejsce.
-Odpowiedz na moje pytanie.-powiedziałam. Nie widziałam jego twarzy ponieważ stał w mroku. Ale widziałam po konturach, że nie ma koszulki i ma muskularne ciało.
-Jestem Jacob, a ty to...
-Monika. Miło mi cię poznać Jacobie.-powiedziałam i się uśmiechnęłam
-Mi ciebie też.-powiedział i wyszedł z mroku. Był przystojny. I totalnie w moim stylu.-co tutaj robisz?
-Uciekłam z domu. Musiałam pobyć sama, z dala od znajomych, rodziny i problemów.
-To może ja już pójdę, jeżeli chcesz pobyć sama.-powiedział. O nie ty jesteś mój masz tu zostać, pomyślałam sobie.
-Zostań, proszę cię.
-Ok.-powiedział i przysiadł się na kocu. Fifi go obwąchała, popatrzyła na mnie, kiwnęła głową i wybiegła. Czekaj?! Kiwnęła głową? Musiało mi się przywidzieć. Gadałam z Jacobem o wszystkim i o niczym. W końcu między nami zapadła nie zręczną cisza. Patrzyliśmy sobie w oczy. Teraz mi nie uciekniesz, pomyślałam sobie i go pocałowałam, a on odwzajemnił pieszczotę. Zaczęliśmy się całować coraz zachłanniej. Ale wtedy on się odsunął.
-Co jest?-zapytałam zdyszana.
-Jesteś tego pewna, znaczy...no wiesz znamy się jakieś dwie godziny.
-Ok, jak nie chcesz to ok.-powiedziałam zła i odsunęłam się od niego.
-Źle mnie zrozumiałaś, ja chcę, ale nie wiem czy ty chcesz.-powiedział przysuwając się do mnie. Ja go tylko namiętnie pocałowałam w usta.
-A teraz wiesz?-zapytałam przygryzając dolną wargę zębami. On tylko kiwnął głową. Czy się z nim przespałam? Tak.
-Było bosko.-powiedziałam zdyszana.
-A tak w ogóle, chcesz ze mną chodzić?
-No nie wiem, nie wiem...-powiedziałam i się uśmiechnęłam.-Jasne, że tak.-i wtedy wilczyca przybiegła z powrotem...
_______________________________
Zerknijcie w zakładkę bohaterowie, dodałam tam nowego bohatera.

piątek, 10 maja 2013

Wow

Już 300 wejść! Bardzo się ciesze, że już tyle osób odwiedziło mój blog.
Luv you all!

Rozdział 18

Wybieram...
-Monika! Chłopaki są już głodni. Jedźmy już!-powiedział Louis
-Ok.
-Ty gotujesz!-powiedział i połaskotał mnie po brzuchu.
-Lou, przestań, nie mogę oddychać-wydukałam
-Ok, chodźmy już-powiedział i chwycił mnie za rękę. Czy jesteśmy parą? Nie, my jesteśmy tylko dobrymi przyjaciółmi.
-Zrobimy tak, że wy pojedziecie do domu, a ja do supermarketu. Hmm?
-Ok, ale...
-Żadnego ale!
-Ok.-powiedział i poszliśmy się przebrać. Oni pojechali do domu się przygotować, a ja do supermarketu. Gdy patrzyłam na półki po potrzebne mi składniki wpadłam na kogoś.
-Kurczę, muszę zacząć uważać jak chodzę. Przepraszam.
-To nasza wina-powiedziały równo dwie dziewczyny. Ich głosy były podobne do głosów Olki i Sonii.
-Sonia? Ola?
-Monika?! Ale się zmieniłaś!-powiedziały równo.
-W Krakowie huczy o twoim romansie z Harrym-powiedziała Ola.
-I o występie-dodała Sonia.
-Szczerze?-kiwnęły głowami na tak.-Wali mnie to. Wpadniecie do nas na obiad. Ja gotuję...
-Spoko, jeżeli ty gotujesz to tak. Jesteś najlepszą kucharką jaką znam-powiedziała Olka. Sonia mi się tylko, przyglądała.
-Schudłaś i to bardzo.-odezwała się w końcu Sonia.
-To przez pracę...
-Ty pracujesz?!-zapytały równo
-Tak, jestem tancerką go go w klubie nocnym.
-Ty tancerką w klubie nocnym. Niezły żart-powiedziała Ola
Stylizacja na słoneczny dzień-Nie żartuję. Ok chodźmy do domu muszę przygotować obiad.-rzekłam i poszłam do kasy. Zapłaciłam i pojechałyśmy do domu. Przebrałam się i zaczęłam gotować. Robiłam hinduskie carry. Po jakiejś godzinie, wszystko było gotowe.
-Chłopaki mamy gości. Spróbujcie zachowywać się jak ludzie.-zero reakcji ze strony chłopaków-A zapomniałabym obiad jest gotowy!-wtedy usłyszałam jak ktoś biegnie po schodach.-Dobra, to jest Sonia, a to Olka.
-Przecież one są takie same!-powiedział Harry.
-Idioto bo są bliźniaczkami, które są ładniejsze niż ty-powiedziałam
-Uuu cass-powiedział Louis i przybił mi piątkę.
-Dobra chodźcie jeść.-powiedziałam i podeszłam do stołu. Gdy skończyłam jeść, zobaczyłam, że Harry i Niall już też skończyli.
-Harry, Niall muszę z wami pogadać-powiedziałam wstając od stołu.-dziewczyny za 10 minut wracam.
-Ok-powiedziały równo. Po usłyszeniu odpowiedzi poszłam z chłopakami do salonu.
-Więc, jest taka sprawa, że obydwoje zapytaliście się mnie o to samo...-Niall mi przerwał
-Ja zapytałem ją pierwszy więc jest moja...
-Wcale nie-powiedział Harry. Zaczęli się kłócić.
-Wybieram...-przerwałam. -Na pewno nie Nialla, i na pewno nie Harrego.
-Ale jak to?-zapytał Harry.
-Tak to, jeżeli wybiorę jednego z was to stracę drugiego, a ja tak nie chcę. Nie chcę żebyście sobie skakali do gardeł. A najważniejsze nie chcę was stracić.-powiedziałam i się rozpłakałam. Niall chciał mnie przytulić.-Zostaw mnie!-wybiegłam z pokoju i pobiegłam na strych. Usiadłam na parapecie i patrzyłam jak z chmur spada deszcz. Wtedy ktoś wszedł na strych. Tylko jedna osoba wiedziała gdzie mogę być To był Lou.
-Dziewczyny już poszły.-powiedział spokojnie

-Wyjdź-powiedziałam chłodno. Nawet na niego nie spojrzałam.
-Ale...
-Jak ty nie wyjdziesz to ja wyjdę i już możliwe, że nie wrócę. On się nawet nie ruszył.-Ok to ja idę.-już dochodziłam do drzwi, ale on chwycił mnie za rękę i mnie pocałował. Boże, czemu akurat dzisiaj. Odepchnęłam go od niego i wybiegłam ze strychu. Zbiegłam po schodach i wyszłam na dwór nie zamykając nawet drzwi za sobą. Biegłam w stronę mojego tajemnego miejsca. Było ono ulokowane w lesie. Ulewa się wzmacniała. Weszłam do mojej jaskini, która prowadziła do mojej tajemnej skrytki. Było to jeziorko w jaskini. Weszłam do wody i zaczęłam pływać...

czwartek, 9 maja 2013

Rozdział 17

Zeszłam na dół i usiadłam na sofie. Chłopaki oglądali jakiś głupi horror. A ja bezceremonialnie stanęłam, przed telewizorem i przekręciłam program.
-Ooo mecz!-wykrzyknęłam wesoła.-jak ja dawno meczu nie oglądałam. Nialler przynieś popcorn, tak pięknie proszę.-powiedziałam, a on pokazał palcem na swój policzek. Ja automatycznie pocałowałam go w miejsce, które pokazywał palcem
-Nooo, dobra!
-Dziękuję.-powiedziałam i popatrzyłam na złych chłopaków.-co?
-My oglądaliśmy coś w telewizorze, a ty przekręciłaś program.-powiedział Louis
-No i...-powiedziałam chłodno oglądając akcję.
-Trzeba ją jakoś ukarać-powiedział Liam
-Bitwa na poduszki-krzyknął Harry. Rzucili się na mnie.
-Chłopaki!-powiedziałam próbując oglądać telewizor.-Chłopaki!-krzyknęłam zła.-próbuje oglądać mecz. O ja pierdolę jacy oni są powolni.
-Proszę-powiedział Niall podając mi popcorn.
-Dzięki.-powiedziałam i poklepałam miejsce obok mnie. Podszedł i usiadł koło mnie.
-Ruszcie dupy!-krzyczałam na piłkarzy i rzucałam w nich popcornem.-no dawaj Szczęsny możesz to obronić.-chłopaki patrzyli się na mnie jakbym była kosmitką i chichotali.-cicho! Dawaj uda ci się! Taaaak! Obronił!-pod koniec meczu Arsenal był bliski gola.-no dawaj. Proszę! Goooooooooool!-wykrzyczałam i wtedy zabrzmiał gwizdek.-wygraliśmy! Tak! Who-aaa!-wtedy usłyszałam mój telefon. Dzwonek mnie rozpierdolił. Brzmiał on mniej więcej tak: Move your fucking ass from the armchair and say Hello!
-Halo?
-Monika, to ja Sel.
-Siemka!
-Idziemy na basen?
-Ok, a chłopaki też mogą?
-Pewnie! To za godzinę pod aqua parkiem?
-Ok. Pa
-Cześć-powiedziała Sel i sie rozłączyła.
-Gdzie idziemy?-zapytał Zayn
-Na basen, mamy godzinę, szybko.
-A kto ugotuje obiad?-zapytał Niall
-Ja ugotuję, ale po basenie.-odpowiedziałam
-Ok-powiedzieli wspólnie i poszli się przygotowywać. Gdy dojechaliśmy na basen zobaczyłam Selene.
-Cześć laska, chodź daj hug!-powiedziałam
-Siemka.
-To chodźmy.-powiedziałam i ruszyłam w stronę wejścia. Mój kostium był zajebisty. Sel się dziwnie zachowywała, w sumie Liam także.
-Selena?
-Hmmm?-zapytała sącząc drinka.
-Czy ty znałaś Liama wcześniej?
-Tak, to mój były.
-Co?-powiedziałam i jeszcze długo gadałyśmy. Powiedziała mi, że go zdradziła. W połowie historii, Niall nam przerwał.
-Monika, możemy porozmawiać?
-Jasne...
-W cztery oczy.
-Ok to chodź na leżaki.
-Ok.-rzekł i poszliśmy i usiedliśmy na leżakach.
-Chciałabyś zostać moją dziewczyną?-zapytał Niall, patrząc mi prosto w oczy.
-Nie wiem, no bo jak nam nie wyjdzie to stracę i chłopaka i przyjaciela, a tego nie chcę.
-Nie będzie tak.
-Daj mi czas do obiadu, obiecuję, że ci odpowiem po obiedzie.
-Spoko.-powiedział i odszedł. I wtedy zobaczyłam, że Loczek idzie w moją stronę.
-Monika?
-Tak...
-Chciałabyś zostać moją dziewczyną?
-No nie wiem. nie chce później stracić przyjaciela...
-Nie stracisz.
-Ok, daj mi czas do obiadu, muszę się zastanowić.
-Ok.-odszedł do chłopaków. Nie wiem co zrobić. Harry, po tym jak mnie nazwał niepotrzebną sensacją, lub coś w tym stylu zranił mnie. A Niall jest słodki, kochany, ale też nie dojrzały. Harry jest nie bezpieczny jak się opije. Kocham ich obu, ale jednego jak brata, a drugiego trochę inaczej. Wybieram...  

wtorek, 7 maja 2013

Pilne!!!

Pilne!
Wejdźcie w zakładkę "ważne informację" jest tam pilna notka dla was. Dziękuje!
Luv you all!