Wstałam o 6.00. Dzisiaj mój pierwszy trening. Będzie ciężko Sasha we mnie wierzy, ale ja nie wierzę w siebie. Od wczoraj nic nie jadłam. Nie jestem głodna, a po drugie muszę utrzymać swoja wagę. Spakowałam do torby strój i resztę potrzebnych mi rzeczy. Zayn jeszcze spał, ale upadł mi telefon i obudził on Zayna.
-Jezu, nie chciałam cie obudzić.
-To nic. Podwieźć cię?
-Nie wezmę, mój samochód, poradzę sobie, będę późno bo jadę z dziewczynami na imprezę.
-Ok.-powiedział i zasnął. Ja szybko zeszłam na dół, wzięłam kluczyki i wsiadłam za kółko. Po dziesięciu minutach byłam na miejscu.
-O cześć Keyli
-Hejka, idziemy na imprezę, po treningu?
-No jasne
-Wiesz ten ruch na poręczach asymetrycznych, który umie tylko jedna osoba na świecie?
-Tak
-Spróbuj, jesteś na tyle sprawna, że ci się uda.
-Ja?! Chin jest malutka, chudziutka i młodziutka. A ja?
-A ty chuda, sprawna i silna. Przynajmniej raz?
-Ok, ale tylko raz.
Weszłyśmy na sale. Byłyśmy pierwsze. Nawet Sashy nie było. Poszłyśmy się przebrać. Podeszłam do poręczy asymetrycznych.
-No to dawaj-ponagliła mnie Keyli
-Ok, raz kozie śmierć.-powiedziałam i skoczyłam. Zrobiłam!
-Udało ci się! Zrobiłaś to!
-Wiem-wtedy zobaczyłam Sashę wchodzącego na salę.
-Trenerze, Monika! Jej się udało zrobić to co umie tylko Chin.
-Monika, czy to prawda?
-Tak
-Co jest prawdą?-zapytała Payson i Loren.
-Same zobaczcie!-powiedziała Keyli.-No dawaj Monika!-znowu wskoczyłam na poręczę i znowu sukces.
-Wow! Tylko Chin to umie!-powiedziała Loren-no i ty!
-Ja też tak umiem!-powiedziała Payson i podeszła do poręczy
-Payson, nie rób tego. Monika jest mniejsza od ciebie-powiedział Sasha
-Zrobię to!-krzyknęła Pay. Wskoczyła zrobiła łatwiejszą połowę i spadła.
-Payson, mówiłem, że masz tego nie robić!-krzyknął Sasha-nie jedziesz na zawody.
-Ale trenerze!-krzyknęła Pay
-Nie ma żadnego, ale. Za to ty Moniko jedziesz!
-Ale Payson ona jest lepsza ode mnie.
-No chyba nie-powiedziała Keyli. Na tym treningu poczułam coś do Sashy. Jest on przystojnym 25 latkiem. Ale to mój trener. Ja nie mogę darzyć go uczuciem. Natomiast ja zadurzyłam się w nim...
sobota, 25 maja 2013
wtorek, 21 maja 2013
Rozdział 25
Wstałam koło 10.00 z ogromnym bólem brzucha. Malik jeszcze spał. Pocałowałam go lekko w usta, a on się obudził.
-Nie chciałam cię obudzić-powiedziałam cicho, nadal pochylałam się nad nim.
-To nic-powiedział. Usiadł na łóżku i mnie lekko pocałował-idziemy gdzieś na miasto z chłopakami? Może do kina? Albo na zakupy? Ja stawiam.
-Na zakupy? Z wami?
-No tak
-Wy ze mną nie wytrzymacie, ja potrafię wybierać jedną bluzkę przez godzinę.
-To nic.-powiedział, a ja wybiegłam do łazienki, bo musiałam zwymiotować.-wszystko ok?
-Tak, tylko się źle poczułam. To idź się ubieraj.-powiedziałam, a on poszedł się ubrać. Po jakiejś godzinie byliśmy gotowi. W galerii było super. Chłopki trochę narzekali, że długo, ale co tam. Gdy wyszliśmy z galerii, szliśmy do domu. Zobaczyłam ogromny budynek.
-Chłopaki, co to za budynek?
-To? Tam jest sala gimnastyczna, dokładniej trenują tam gimnastyczki.-powiedział Niall
-Super poczekajcie tu na mnie jakieś 10 minut, zaraz wrócę.
-Ok-powiedzieli równo, a ja poszłam w stronę budynku. Na szybie było napisane, że przyjmują nowe dziewczyny w wieku do 18 lat. Super. Weszłam do środka, było tam wiele dziewczyn, nie które miały takie same stroję, na pewno już należały do klubu, a nie które w zwykłych pokazywały co potrafią. Podeszłam do jednego z trenerów.
-Przepraszam, ja w sprawie tego ogłoszenia, znaczy chciała bym spróbować dostać się do klubu-powiedziałam i się usmiechnęłam.
-Idź się przebierz i tu wróć.
-Tylko, że ja nie mam stroju
-Poczekaj.-powiedział-Loren! Chodź tu!-krzyknął do jakiejś blondynki.
-Tak trenerze?-zapytała się blondynka
-Pożycz jej swój zapasowy strój-powiedział trener
-Tak, Sasha.-powiedziała, a trener jak mniemam Sasha odszedł.- jaki chcesz kolor? Różowy, niebieski czy żółty.
-Różowy oczywiście.
-Znam cię skądś?
-Byłam kiedyś fotomodelką, baletnicą lub po prostu z mojego występu z 1D
-No tak, to chodź-powiedziała i się uśmiechnęła-spoko, na pewno się dostaniesz.
-No nie wiem, jak byłam mała to uprawiałam gimnastykę, ale to było dawno.-przebrałam się i wyszłam z powrotem na salę. Najpierw poręcze asymetryczne. To moja ulubiona dziedzina w gimnastyce. Trener był pod wrażeniem. Równowaznia. Teraz nie zawal. Wykonałam moją starą rutynę którą jeszcze pamiętam z zawodów. Poszło świetnie. Kozioł. Też było ok. I najgorsze-mata. Ale poszło mi zajebiście.
-Witaj w drużynie-powiedział Sasha wręczając mi strój. Wytłumaczył mi, że codziennie od 7.00 rano do 7.00 wieczorem mam treningi, a nauka w sobotę lub wieczorami.
-I co?-zapytała Loren
-Dostałam się-powiedziałam i oby dwie zaczęłyśmy skakać i piszczeć.
-Co wy tak hałasujecie?-zapytała jakaś brunetka
-Bo się dostała, Monika to jest Kaylie.
-Cześć, musisz być niezła jeżeli cię przyjęli, Payson chodź tu.
-Idę!-krzyknęła blondynka
-To jest Payson, Payson to jest Monika-powiedziała Loren
-Miło cię poznać-powiedziałyśmy w tym samym czasie i się zaśmiałyśmy
-Dobra to ja już dzisiaj lecę, Loren ja ci jutro przyniosę kostium, tylko muszę go wyprać.
-Nie musisz, możesz sobie go zachować.-powiedziała Lo
-Na prawdę, dzięki. To ja już lecę. Pa-powiedziałam i wyszłam.-Chłopaki, dostałam się!
-Serio?-powiedział Zayn.
-No, a to nasze kostiumy i nasz trener.-powiedziałam i pokazałam mu fotografię.
-Nie chciałam cię obudzić-powiedziałam cicho, nadal pochylałam się nad nim.
-To nic-powiedział. Usiadł na łóżku i mnie lekko pocałował-idziemy gdzieś na miasto z chłopakami? Może do kina? Albo na zakupy? Ja stawiam.
-Na zakupy? Z wami?
-No tak
-Wy ze mną nie wytrzymacie, ja potrafię wybierać jedną bluzkę przez godzinę.
-To nic.-powiedział, a ja wybiegłam do łazienki, bo musiałam zwymiotować.-wszystko ok?
-Tak, tylko się źle poczułam. To idź się ubieraj.-powiedziałam, a on poszedł się ubrać. Po jakiejś godzinie byliśmy gotowi. W galerii było super. Chłopki trochę narzekali, że długo, ale co tam. Gdy wyszliśmy z galerii, szliśmy do domu. Zobaczyłam ogromny budynek.
-Chłopaki, co to za budynek?
-To? Tam jest sala gimnastyczna, dokładniej trenują tam gimnastyczki.-powiedział Niall
-Super poczekajcie tu na mnie jakieś 10 minut, zaraz wrócę.
-Ok-powiedzieli równo, a ja poszłam w stronę budynku. Na szybie było napisane, że przyjmują nowe dziewczyny w wieku do 18 lat. Super. Weszłam do środka, było tam wiele dziewczyn, nie które miały takie same stroję, na pewno już należały do klubu, a nie które w zwykłych pokazywały co potrafią. Podeszłam do jednego z trenerów.
-Przepraszam, ja w sprawie tego ogłoszenia, znaczy chciała bym spróbować dostać się do klubu-powiedziałam i się usmiechnęłam.
-Idź się przebierz i tu wróć.
-Tylko, że ja nie mam stroju
-Poczekaj.-powiedział-Loren! Chodź tu!-krzyknął do jakiejś blondynki.
-Tak trenerze?-zapytała się blondynka
-Pożycz jej swój zapasowy strój-powiedział trener
-Tak, Sasha.-powiedziała, a trener jak mniemam Sasha odszedł.- jaki chcesz kolor? Różowy, niebieski czy żółty.
-Różowy oczywiście.
-Znam cię skądś?
-Byłam kiedyś fotomodelką, baletnicą lub po prostu z mojego występu z 1D
-No tak, to chodź-powiedziała i się uśmiechnęła-spoko, na pewno się dostaniesz.
-No nie wiem, jak byłam mała to uprawiałam gimnastykę, ale to było dawno.-przebrałam się i wyszłam z powrotem na salę. Najpierw poręcze asymetryczne. To moja ulubiona dziedzina w gimnastyce. Trener był pod wrażeniem. Równowaznia. Teraz nie zawal. Wykonałam moją starą rutynę którą jeszcze pamiętam z zawodów. Poszło świetnie. Kozioł. Też było ok. I najgorsze-mata. Ale poszło mi zajebiście.
-Witaj w drużynie-powiedział Sasha wręczając mi strój. Wytłumaczył mi, że codziennie od 7.00 rano do 7.00 wieczorem mam treningi, a nauka w sobotę lub wieczorami.
-I co?-zapytała Loren
-Dostałam się-powiedziałam i oby dwie zaczęłyśmy skakać i piszczeć.
-Co wy tak hałasujecie?-zapytała jakaś brunetka
-Bo się dostała, Monika to jest Kaylie.
-Cześć, musisz być niezła jeżeli cię przyjęli, Payson chodź tu.
-Idę!-krzyknęła blondynka
-To jest Payson, Payson to jest Monika-powiedziała Loren
-Miło cię poznać-powiedziałyśmy w tym samym czasie i się zaśmiałyśmy
-Dobra to ja już dzisiaj lecę, Loren ja ci jutro przyniosę kostium, tylko muszę go wyprać.
-Nie musisz, możesz sobie go zachować.-powiedziała Lo
-Na prawdę, dzięki. To ja już lecę. Pa-powiedziałam i wyszłam.-Chłopaki, dostałam się!
-Serio?-powiedział Zayn.
-No, a to nasze kostiumy i nasz trener.-powiedziałam i pokazałam mu fotografię.
poniedziałek, 20 maja 2013
Rozdział 24
...Liam. Stanął na środku pokoju trochę zawstydzony.
-Nie zręczna sytuacja, powinienem zapukać. To ja już pójdę.-powiedział Liam
-Nie, musimy o tym pogadać-powiedział Zayn i objął mnie ramieniem.
-Stary gratuluję ci wyboru, też bym chciał mieć taką dupę-powiedział i się uśmiechnął. Do pokoju wszedł Hazza i Niall.
-Jaką dupę?-zapytał Niall
-No właśnie jaką zabawkę sobie znalazłeś-powiedział Harry, uraziło mnie to, wybiegłam z pokoju do łazienki.
-Monikę, idioto-powiedział Liam.
-Jego wybrała-powiedzieli Hazza i Niall równo-tego idiotę-powiedzieli znowu chórkiem.
-Tylko nie idioto.-powiedział zły Zayn. Więcej już nie słyszałam, ponieważ włożyłam słuchawki do uszy i puściłam muzykę na maxa. W moich uszach słyszałam tylko Heavy Metalowe dźwięki. Nic więcej. Z szafki wyciągnęłam żyletkę u usiadłam na podłodze. To już nie pierwszy raz. Nie robię tego bardzo głęboko. Nie zostają mi nawet bardzo widoczne blizny. Zaczęłam się ciąć. Gdy się cięłam całe moje zdenerwowanie ze mnie uchodziło. Gdy skończyłam pozwoliłam krwi powoli kapać na moje ubranie, nie obchodziło mnie to. Zapaliłam papierosa i czekałam. Na co? Na chłopaków, nie zamknęłam drzwi na klucz, więc zaraz tu będą. Już słyszę ich kroki.
-Kochanie, wszystko ok?-zapytał się mnie Zayn. Ja nie zwracałam na nich uwagi, po prostu patrzyłam się przed siebie i paliłam nadal papierosa.-coś ty zrobiła?-zapytał się mnie biorąc moje nadgarstki w swoje ręce. Ja mu je wyrwałam-Monika, odezwij się!-krzyknął. Byłam jak w transie, znowu czułam się sobą, tą starą sobą. Tą emo sobą. Wyszłam z łazienki i wytarłam krew ręcznikiem. Podeszłam do szafy i zaczęłam w niej grzebać. Przebrałam się i zeszłam na dół. Wszyscy się na mnie po patrzyli.
-No i co się tak gapicie.-zapytałam nalewając sobie soku do szklanki.-Zayn chodź.-powiedziałam.
-Już idę.-powiedział i skierowaliśmy się w stronę mojego pokoju. Wypiłam sok. I pocałowałam Malika. Ściągnęłam mu koszule i dotknęłam jego brzuch.
-Na pewno?-zapytał. Ja nie odpowiedziałam. Kontynuowałam. Przespałam się z nim. Miałam taką ochotę i to zrobiłam, nic więcej mnie nie obchodzi.
-Nie zręczna sytuacja, powinienem zapukać. To ja już pójdę.-powiedział Liam
-Nie, musimy o tym pogadać-powiedział Zayn i objął mnie ramieniem.
-Stary gratuluję ci wyboru, też bym chciał mieć taką dupę-powiedział i się uśmiechnął. Do pokoju wszedł Hazza i Niall.
-Jaką dupę?-zapytał Niall
-No właśnie jaką zabawkę sobie znalazłeś-powiedział Harry, uraziło mnie to, wybiegłam z pokoju do łazienki.
-Monikę, idioto-powiedział Liam.
-Jego wybrała-powiedzieli Hazza i Niall równo-tego idiotę-powiedzieli znowu chórkiem.
-Kochanie, wszystko ok?-zapytał się mnie Zayn. Ja nie zwracałam na nich uwagi, po prostu patrzyłam się przed siebie i paliłam nadal papierosa.-coś ty zrobiła?-zapytał się mnie biorąc moje nadgarstki w swoje ręce. Ja mu je wyrwałam-Monika, odezwij się!-krzyknął. Byłam jak w transie, znowu czułam się sobą, tą starą sobą. Tą emo sobą. Wyszłam z łazienki i wytarłam krew ręcznikiem. Podeszłam do szafy i zaczęłam w niej grzebać. Przebrałam się i zeszłam na dół. Wszyscy się na mnie po patrzyli.
-No i co się tak gapicie.-zapytałam nalewając sobie soku do szklanki.-Zayn chodź.-powiedziałam.
-Na pewno?-zapytał. Ja nie odpowiedziałam. Kontynuowałam. Przespałam się z nim. Miałam taką ochotę i to zrobiłam, nic więcej mnie nie obchodzi.
niedziela, 19 maja 2013
Rozdział 23
-Ale ja...-zaczął Niall
-Ty też nie-powiedziałam i się odwróciłam.-idę do siebie, jeżeli ktoś by mnie potrzebował.-powiedziałam i wyszłam z salonu, w kierunku schodów. Szłam powoli nigdzie mi się nie spieszyło. Weszłam do pokoju i zobaczyłam, że Fifi bawi się z Roxy. Wyglądało to komicznie. Ja się przebrałam w tutu i ubrałam swoje baletki. Miałam ochotę potańczyć. Zaczęłam się rozciągać. Rozciągałam się jakieś dwie godziny, włączyłam muzykę klasyczną i zaczęłam tańczyć. Nie wiem ile tańczyłam, ale wiem, że mnie strasznie palce bolały i chyba było to za długo jak na moją kondycję. Ściągnęłam baletki i gdy ujrzałam moje stopy to się przeraziłam. Były zakrwawione i całe posiniaczone.
-No świetnie-powiedziałam sama do siebie.-Chłopaki! Przyniesiecie mi miedniczkę z lodem i zimną wodą. A i bandaże. Proszę!-krzyknęłam głośno, żeby chłopki mnie usłyszeli. Po jakiś pięciu minutach przynieśli wszystko o co ich prosiłam.
-Ładnie wyglądasz powiedział Harry
-Spadaj-rzekłam
-A co ci się tak w ogóle stało w stopy-zapytał Zayn
-Balet się stał, balet-powiedziałam po cichu.
-Znowu tańczysz-zapytał Louis i usiadł kolo mnie na łóżku, ja się instynktownie od niego odsunęłam.
-Możecie wyjść muszę pogadać z Moniką sam na sam-powiedział Malik. Chłopaki wyszli zostawiając nas samych. Dziwnie się poczułam. Nie bałam się, było romantycznie. W pół mroku Malik wyglądał bosko.
-Tak-odpowiedziałam, wiedziałam o co mu chodzi.
-Naprawdę? Nie żartujesz?-zapytał zdziwiony.
-Nie żartuję, ale tylko pod jednym warunkiem nie powiemy o tym nikomu, przynajmniej przez jakiś czas.
-Ok
-A i jeszcze jedno nadal będę mogła tańczyć.
-No ok.-powiedział-mam coś dla ciebie. Zamknij oczy.-jak powiedział tak zrobiłam poczułam jak mi coś nakłada na rękę.-możesz już je otworzyć.-powiedział, a ja otworzyłam posłusznie oczy.
-Jest piękna, nie wiem co powiedzieć...
-To nie mów-powiedział i mnie pocałował. W tym momencie to pokoju wszedł...
-No świetnie-powiedziałam sama do siebie.-Chłopaki! Przyniesiecie mi miedniczkę z lodem i zimną wodą. A i bandaże. Proszę!-krzyknęłam głośno, żeby chłopki mnie usłyszeli. Po jakiś pięciu minutach przynieśli wszystko o co ich prosiłam.
-Ładnie wyglądasz powiedział Harry
-Spadaj-rzekłam
-A co ci się tak w ogóle stało w stopy-zapytał Zayn
-Balet się stał, balet-powiedziałam po cichu.
-Znowu tańczysz-zapytał Louis i usiadł kolo mnie na łóżku, ja się instynktownie od niego odsunęłam.
-Możecie wyjść muszę pogadać z Moniką sam na sam-powiedział Malik. Chłopaki wyszli zostawiając nas samych. Dziwnie się poczułam. Nie bałam się, było romantycznie. W pół mroku Malik wyglądał bosko.
-Tak-odpowiedziałam, wiedziałam o co mu chodzi.
-Naprawdę? Nie żartujesz?-zapytał zdziwiony.
-Ok
-A i jeszcze jedno nadal będę mogła tańczyć.
-No ok.-powiedział-mam coś dla ciebie. Zamknij oczy.-jak powiedział tak zrobiłam poczułam jak mi coś nakłada na rękę.-możesz już je otworzyć.-powiedział, a ja otworzyłam posłusznie oczy.
-Jest piękna, nie wiem co powiedzieć...
-To nie mów-powiedział i mnie pocałował. W tym momencie to pokoju wszedł...
poniedziałek, 13 maja 2013
Rozdział 22
Jacob opierał się o barierkę i patrzył się na mnie.
-Cześć Misiu-powiedziałam i chciałam go przytulić, ale on się odsunął.-co jest?
-Kto to był?-zapytał
-Kto?
-Ten laluś na przystanku.
-Ej tylko nie laluś.-powiedziałam, lekko wstawiona.
-Odpowiedz.
-Kolega z Polski.
-Naprawdę?
-Tak.
-Bo jakoś mi się nie wydaję. Jeżeli to twój kolega to czemu podawałaś mu dzisiaj numer?
-No bo nie zdążyliśmy się wymienić numerami w Polsce.-powiedziałam płacząc.
-Myślałem, że jesteś inna.
-Co to znaczy inna?
-Nie wiem, może już nie ma tych innych-powiedział i mnie wyminął.
-No, dawaj dokończ
-Co mam dokończyć?
-Nie udawaj głupiego-powiedziałam płacząc.
-Jesteś zdzirą.-powiedział i już odchodził. Ja go wyminęłam i go popchnęłam. Biegłam tak szybko na ile pozwalały mi na to szpilki. Już dobiegałam to lasu. Było ciemno, ale mi to nie przeszkadzało, ja znałam drogę na pamięć. Wbiegłam do jaskini, i wskoczyłam do wody. Od razu się uspokoiłam.
-Dupek!-wykrzyczałam
-A ty zdzira-odpowiedział znany mi głos. Wystraszyłam się. Szybko zanurkowałam i płynęłam pod skałami. Już brakowało mi powietrza. Wypłynęłam na powierzchnie wody i zobaczyłam, że jestem w parku. Wyszłam z wody i szłam do domu. Weszłam do domu, usiadłam na środku przedpokoju i schowałam twarz w dłoniach. Rozpłakałam się. Chłopaki mnie nie słyszeli, oglądali jakiś horror. Chyba topielca. Ruszyłam w stronę salonu. Dotknęłam dłonią ramienia Zayna. Odwrócił się i krzyknął.
-O kurwa, topielica!
-Co?-zapytał Liam i odwrócił się w moją stronę.-Topielica!
-To ja!-powiedziałam
-Zjadła Monikę!-krzyknął Niall
-Idź po pistolet!-krzyknął Harry. Louis do mnie podszedł i mnie przytulił.-Przecież ona cię zabije!-krzyknął Loczek
-Idioci! To jest Monika!-krzyknął Lou.
-Ty tutaj jesteś jedynym normalnym chłopakiem.-powiedziałam i się rozpłakałam.
-mała co jest?-zapytał
-Jacob, on myśli, że ja go zdradzam.
-Nie przejmuj się, on na ciebie nie zasługuje-powiedział Harry-ale ja...
-Ty też na mnie nie zasługujesz!-wykrzyczałam.
-Cześć Misiu-powiedziałam i chciałam go przytulić, ale on się odsunął.-co jest?
-Kto to był?-zapytał
-Kto?
-Ten laluś na przystanku.
-Ej tylko nie laluś.-powiedziałam, lekko wstawiona.
-Odpowiedz.
-Kolega z Polski.
-Naprawdę?
-Tak.
-Bo jakoś mi się nie wydaję. Jeżeli to twój kolega to czemu podawałaś mu dzisiaj numer?
-No bo nie zdążyliśmy się wymienić numerami w Polsce.-powiedziałam płacząc.
-Myślałem, że jesteś inna.
-Co to znaczy inna?
-Nie wiem, może już nie ma tych innych-powiedział i mnie wyminął.
-No, dawaj dokończ
-Co mam dokończyć?
-Nie udawaj głupiego-powiedziałam płacząc.
-Jesteś zdzirą.-powiedział i już odchodził. Ja go wyminęłam i go popchnęłam. Biegłam tak szybko na ile pozwalały mi na to szpilki. Już dobiegałam to lasu. Było ciemno, ale mi to nie przeszkadzało, ja znałam drogę na pamięć. Wbiegłam do jaskini, i wskoczyłam do wody. Od razu się uspokoiłam.
-Dupek!-wykrzyczałam
-A ty zdzira-odpowiedział znany mi głos. Wystraszyłam się. Szybko zanurkowałam i płynęłam pod skałami. Już brakowało mi powietrza. Wypłynęłam na powierzchnie wody i zobaczyłam, że jestem w parku. Wyszłam z wody i szłam do domu. Weszłam do domu, usiadłam na środku przedpokoju i schowałam twarz w dłoniach. Rozpłakałam się. Chłopaki mnie nie słyszeli, oglądali jakiś horror. Chyba topielca. Ruszyłam w stronę salonu. Dotknęłam dłonią ramienia Zayna. Odwrócił się i krzyknął.
-O kurwa, topielica!
-Co?-zapytał Liam i odwrócił się w moją stronę.-Topielica!
-To ja!-powiedziałam
-Zjadła Monikę!-krzyknął Niall
-Idź po pistolet!-krzyknął Harry. Louis do mnie podszedł i mnie przytulił.-Przecież ona cię zabije!-krzyknął Loczek
-Idioci! To jest Monika!-krzyknął Lou.
-Ty tutaj jesteś jedynym normalnym chłopakiem.-powiedziałam i się rozpłakałam.
-mała co jest?-zapytał
-Jacob, on myśli, że ja go zdradzam.
-Nie przejmuj się, on na ciebie nie zasługuje-powiedział Harry-ale ja...
-Ty też na mnie nie zasługujesz!-wykrzyczałam.
niedziela, 12 maja 2013
Rozdział 21 cz2
Weszłam na zaplecze, szybko się przebrałam i napiłam się wody. Usiadłam na fotelu i czekałam. Wiedziałam, że tu idzie.
-Czemu to zrobiłaś?-zapytał zły
-To moja praca...
-Nie to.
-To nie wiem o co ci chodzi.-powiedziałam obojętnie.
-Dobrze wiesz o co.-zbliżył się do mnie.
-O to?-zapytałam i go pocałowałam. Gdy skończyłam, wyszłam z pomieszczenia i zostawiłam go zdziwionego. Nie wytłumaczyłam nic, ani Harremu, ani Niallowi. Chciałam pograć ich uczuciami.
-Sel idziemy na miasto.-powiedziałam stanowczo.
-Ok.-powiedziała i poszłyśmy na przystanek. Na przystanku było pusto do czasu, gdy na przystanek przyszła grupka chłopaków. Jeden z nich mi kogoś przypominał. Cały czas się na mnie patrzył. Wsiadłyśmy do autobusu, a oni za nami. My poszłyśmy na górę, oni też. AKWARD!-pomyślałam sobie. Usiadłyśmy w tyle, a oni przed nami. Ten chłopak cały czas się na mnie patrzył. Na którymś przystanku podszedł do mnie i usiadł obok mnie. Nic nie mówił tylko się na mnie patrzył w końcu nie wytrzymałam.
-Jezu, czy ja coś mam na twarzy, że się tak na mnie patrzysz?-zapytałam
-Nie pamiętam, że byłaś aż tak wredna w Polsce.
-Marcin?
-Tak.
-O Jezu.-powiedziałam i go przytuliłam.-co ty tu robisz?
-Pamiętasz obiecałaś mi kino-powiedział i się uśmiechnął.
-Nie żartuj sobie.
-No , przeprowadziłem się tu
-Aha, no to miło było cię zobaczyć, ale ja już wysiadam.
-Ja też.-powiedział i wysiedliśmy z autobusu.-podasz mi swój numer?
-Jasne.-powiedziałam i pokazałam mu swój numer na wyświetlaczu. Gdy ja i Sel, zmęczyłyśmy się chodzeniem po mieście. Pożegnałyśmy się i poszłyśmy w swoją drogę. Pod domem czekał na mnie Jacob...
-Czemu to zrobiłaś?-zapytał zły
-To moja praca...
-Nie to.
-To nie wiem o co ci chodzi.-powiedziałam obojętnie.
-Dobrze wiesz o co.-zbliżył się do mnie.
-O to?-zapytałam i go pocałowałam. Gdy skończyłam, wyszłam z pomieszczenia i zostawiłam go zdziwionego. Nie wytłumaczyłam nic, ani Harremu, ani Niallowi. Chciałam pograć ich uczuciami.
-Sel idziemy na miasto.-powiedziałam stanowczo.
-Ok.-powiedziała i poszłyśmy na przystanek. Na przystanku było pusto do czasu, gdy na przystanek przyszła grupka chłopaków. Jeden z nich mi kogoś przypominał. Cały czas się na mnie patrzył. Wsiadłyśmy do autobusu, a oni za nami. My poszłyśmy na górę, oni też. AKWARD!-pomyślałam sobie. Usiadłyśmy w tyle, a oni przed nami. Ten chłopak cały czas się na mnie patrzył. Na którymś przystanku podszedł do mnie i usiadł obok mnie. Nic nie mówił tylko się na mnie patrzył w końcu nie wytrzymałam.
-Jezu, czy ja coś mam na twarzy, że się tak na mnie patrzysz?-zapytałam
-Nie pamiętam, że byłaś aż tak wredna w Polsce.
-Marcin?
-Tak.
-O Jezu.-powiedziałam i go przytuliłam.-co ty tu robisz?
-Pamiętasz obiecałaś mi kino-powiedział i się uśmiechnął.
-Nie żartuj sobie.
-No , przeprowadziłem się tu
-Aha, no to miło było cię zobaczyć, ale ja już wysiadam.
-Ja też.-powiedział i wysiedliśmy z autobusu.-podasz mi swój numer?
-Jasne.-powiedziałam i pokazałam mu swój numer na wyświetlaczu. Gdy ja i Sel, zmęczyłyśmy się chodzeniem po mieście. Pożegnałyśmy się i poszłyśmy w swoją drogę. Pod domem czekał na mnie Jacob...
sobota, 11 maja 2013
Rozdział 21 cz.1
Usłyszałam, że ktoś wszedł na strych i usiadł na sofie.
-Monika, wiem, że to może jest głupie pytanie, ale nie poszłabyś ze mną na dzisiejszą imprezę?
-No tak pytanie trochę nie na miejscu, ale pójdę, nie myśl sobie, że robię to dla ciebie. Ja robię to wyłącznie dla siebie. Nie mam zamiaru siedzieć sama w domu.-powiedziałam oschle, nawet na niego nie spojrzałam.
-Masz jakieś dwie godziny na przygotowanie się.-powiedział i wyszedł. Może go i zraniłam, ale teraz mnie to nie obchodzi. Zeszłam schodami na pierwsze piętro i weszłam do swojego pokoju. Przebrałam się i zaczęłam się czesać. Postanowiłam rozpuścić włosy i dopiąć sztuczne włosy, tak aby moje były dłuższe i gęściejsze. Pokręciłam je i usłyszałam jak Niall mnie woła. Bez słowa zeszłam na dół.
-Pięknie wyglądasz-powiedział. I próbował chwycić mnie pod rękę. Ale ja po prostu wyszłam z domu i weszłam do samochodu. Usiadłam i przypięłam się pasami. Reszta weszła do samochodu i ruszyliśmy. Impreza była nawet spoko. Poznałam Jessie J. Miła jest. Po pewnym czasie to miejsce zaczęło przypominać mi Explosion. O mój Boże to jest Explosion. W dodatku Selena zaraz miała występować. Ja byłam sprytniejsza. Weszłam na zaplecze i powiedziałam, że ja dzisiaj zastąpię Sel. Przebrałam się i czekałam. Gdy w głośnikach zaczęła lecieć Firma-Fałszywe Dziwki ja wyszłam na scenę i zaczęłam tańczyć na rurze. Wszystkich wmurowało włącznie z Seleną i Liloo. To był pierwszy raz kiedy, aż tak dziwkarsko się zachowywałam. Gdy piosenka się skończyła ja zeskoczyłam ze sceny i podeszłam do Harrego, chwyciłam go za krawat i przyciągnęłam go do siebie. I pocałowałam. Gdy skończyłam odepchnęłam go lekko i uwodzicielskim krokiem ruszyłam w stronę zaplecza. Niall ruszył za mną...
-Monika, wiem, że to może jest głupie pytanie, ale nie poszłabyś ze mną na dzisiejszą imprezę?
-No tak pytanie trochę nie na miejscu, ale pójdę, nie myśl sobie, że robię to dla ciebie. Ja robię to wyłącznie dla siebie. Nie mam zamiaru siedzieć sama w domu.-powiedziałam oschle, nawet na niego nie spojrzałam.
-Pięknie wyglądasz-powiedział. I próbował chwycić mnie pod rękę. Ale ja po prostu wyszłam z domu i weszłam do samochodu. Usiadłam i przypięłam się pasami. Reszta weszła do samochodu i ruszyliśmy. Impreza była nawet spoko. Poznałam Jessie J. Miła jest. Po pewnym czasie to miejsce zaczęło przypominać mi Explosion. O mój Boże to jest Explosion. W dodatku Selena zaraz miała występować. Ja byłam sprytniejsza. Weszłam na zaplecze i powiedziałam, że ja dzisiaj zastąpię Sel. Przebrałam się i czekałam. Gdy w głośnikach zaczęła lecieć Firma-Fałszywe Dziwki ja wyszłam na scenę i zaczęłam tańczyć na rurze. Wszystkich wmurowało włącznie z Seleną i Liloo. To był pierwszy raz kiedy, aż tak dziwkarsko się zachowywałam. Gdy piosenka się skończyła ja zeskoczyłam ze sceny i podeszłam do Harrego, chwyciłam go za krawat i przyciągnęłam go do siebie. I pocałowałam. Gdy skończyłam odepchnęłam go lekko i uwodzicielskim krokiem ruszyłam w stronę zaplecza. Niall ruszył za mną...
Subskrybuj:
Posty (Atom)
